Terwijl het Verenigd Koninkrijk, Zweden en Finland de afgelopen jaren juist afstand namen van medische transitie bij minderjarigen, koos de grootste artsenorganisatie van de Verenigde Staten deze zomer voor het tegenovergestelde. Op de jaarlijkse Algemene Vergadering van de American Medical Association (AMA) in Chicago, in juli 2026, werd het beleidsstuk 'Gender Affirming Healthcare and Research' aangenomen: een herbevestiging van medische transitie bij kinderen en jongeren, een oproep om onderzoeksfinanciering te herstellen, en de expliciete opname van chirurgische ingrepen onder de noemer 'affirming care' — zonder dat daarbij een minimumleeftijd wordt genoemd.

Chirurgie zonder ondergrens

Waar eerdere AMA-standpunten zich vooral richtten op hormoonbehandeling, schaart het nieuwe beleid nu ook chirurgische ingrepen — borstamputaties, genitale operaties — uitdrukkelijk onder het reguliere 'affirming care'-protocol. Volgens journalistieke berichtgeving door City Journal bevat de aangenomen tekst geen enkele leeftijdsgrens waaronder dergelijke ingrepen worden ontraden: geen 15, geen 16, geen 18 jaar als richtpunt, maar een open formulering die de beslissing volledig bij de behandelend arts en de ouders legt. Dat staat haaks op de trend elders: systematische literatuurreviews, waaronder de Britse Cass Review, hebben herhaaldelijk geconcludeerd dat het bewijs voor 'medische noodzaak' van chirurgische en hormonale transitiezorg bij minderjarigen zwak is en grotendeels op laagwaardig onderzoek berust.

Ruzie met de eigen woordvoering

Opvallend is de aanloop naar het besluit. De AMA liet de New York Times aanvankelijk weten dat de organisatie chirurgische ingrepen bij jongeren 'doorgaans' zou uitstellen tot de volwassenheid — een geruststellende, gematigde boodschap die paste bij een instituut dat zich voorzichtig wil opstellen tegenover een gevoelig onderwerp. Toen columnist Thomas B. Edsall dat citeerde als argument om behandelingen onder de 18 jaar te verbieden tot nader onderzoek is gedaan, beschuldigde de AMA de krant vervolgens van een verkeerde voorstelling van haar eigen standpunt. Enkele weken later nam de Algemene Vergadering echter een beleidstekst aan die dat 'doorgaans uitstellen' juist rechtstreeks weerspreekt: geen leeftijdsgrens, geen uitstel als uitgangspunt. De organisatie communiceerde dus extern iets terughoudenders dan wat zij intern, onder haar eigen leden, uiteindelijk vastlegde — een discrepantie die vragen oproept over hoe transparant de AMA is over haar eigen positie tegenover het bredere publiek.

Wat 'affirming care' als etiket betekent

Door chirurgie onder het bestaande 'affirming care'-protocol te plaatsen, verandert de AMA niet alleen de inhoud van haar beleid, maar ook de status ervan: het wordt onderdeel van de professionele standaardzorg waarnaar Amerikaanse artsen, ziekenhuizen en zorgverzekeraars zich moeten richten. Artsen die zich terughoudender willen opstellen, staan daarmee verder af van wat hun eigen beroepsorganisatie als norm aanmerkt. Voor ouders en patienten betekent het etiket 'affirming care' bovendien dat een ingrijpende, onomkeerbare chirurgische keuze wordt gepresenteerd binnen hetzelfde kader als minder verstrekkende zorgvormen, zonder dat de leeftijd van de patient daarin nog als zelfstandige veiligheidswaarborg wordt benoemd.

Een instituut tegen de internationale stroom in

De AMA bepaalt via haar beleidsstandpunten mee wat in de Verenigde Staten als professionele norm geldt voor duizenden artsen, verzekeraars en ziekenhuizen. Door chirurgie zonder leeftijdsgrens te normaliseren op het moment dat Europese gezondheidsstelsels juist voorzichtiger worden, positioneert de organisatie zich verder van de internationale consensus af — en vergroot ze het verschil tussen wat in de Verenigde Staten en wat in landen als Nederland als verantwoorde zorg voor jongeren geldt. Voor het Nederlandse debat over genderzorg is dat relevant: Amerikaanse koepelorganisaties als de AMA worden geregeld aangehaald als autoriteit in discussies hier, terwijl hun eigen besluitvorming intern verdeeld en extern inconsistent blijkt te zijn.