WPATH Files: artsen die hun eigen praktijk verraden
In gelekte interne discussies erkennen WPATH-artsen wat ze in het publieke debat ontkennen: kinderen kunnen de gevolgen van puberteitsremmers en hormonen niet overzien. En de detransitioners die de rekening betalen worden weggezet als hindernis.
Wat zijn de WPATH Files?
Begin 2024 lekten interne video- en chatdiscussies uit van de World Professional Association for Transgender Health, de internationale organisatie die de Standards of Care voor transgenderzorg uitgeeft. De inhoud is harder dan elke buitenstaander durfde te beweren: WPATH-artsen weten dat hun praktijk wankel staat, en zeggen dat onder elkaar ook gewoon.
Geinformeerde toestemming bestaat niet bij minderjarigen
WPATH-artsen erkennen onderling dat adolescenten geen geinformeerde toestemming kunnen geven voor cross-sex hormonen of chirurgie. Ze begrijpen de biologie niet, kunnen onomkeerbare effecten op lange termijn niet inschatten, en hebben geen referentiekader voor wat ze opgeven.
"Wij willen kinderen nog steeds gelukkig maken, gelukkiger op dit moment." — Dr Daniel Metzger, WPATH
Wat ontbreekt: de erkenning dat 'nu gelukkig maken' geen rechtvaardiging is voor permanente sterilisatie van een twaalfjarige.
Sterilisatie als bijproduct
De Files documenteren talrijke gevallen van getransitioneerde jongvolwassenen die ontdekken dat ze nooit biologische kinderen zullen krijgen. Het kwartje valt rond hun begin twintig, vaak nadat een partner ter sprake komt. Puberteitsremmers gevolgd door cross-sex hormonen op jonge leeftijd zorgen ervoor dat geslachtscellen zich nooit hebben ontwikkeld. Cryopreservatie was nooit reeel.
Anorgasmie en seksuele dysfunctie
Seksuele disfunctie wordt onder WPATH-artsen breed gerapporteerd: jongeren die op hun zestiende met testosteron beginnen kunnen onomkeerbare clitoraal-pijn, anorgasmie of complete genitale verdoving ontwikkelen. Jongens die vanaf puberteitsremming naar oestrogeen gaan hebben vaak nooit een ejaculatie meegemaakt en behouden anatomisch onderontwikkeld weefsel. Voor vaginoplastiek is dat een chirurgische ramp.
Detransitioners: hinderlijk
Dr Marci Bowers, voorzitter van WPATH en zelf chirurg, omschrijft detransitie als "een fenomeen dat ons afleidt van de vele uitdagingen waar we voor staan". Mensen die door medische transitie zijn beschadigd zijn dus in WPATH-perspectief vooral een communicatieprobleem.
Comorbiditeit als bijzaak
De Files tonen dat WPATH-clinici ook volwassenen met schizofrenie, dissociatieve identiteitsstoornis of zware persoonlijkheidspathologie 'transaffirmatief' behandelen. Geen serieuze differentiaaldiagnostiek, geen psychiatrische evaluatie als prioriteit, gewoon doorverwijzen naar hormonen en chirurgie. Het maakt niet uit of de patient eerst gestabiliseerd kan worden, of dat de dysforie symptomatisch is voor iets anders.
Historische parallel
RÉSI trekt de vergelijking met lobotomie en gedwongen ovariectomie: medische ingrepen die jarenlang werden gepresenteerd als therapeutisch, gedragen werden door professionele organisaties, en pas decennia later als schandaal werden erkend. Toen ook met de geruststelling dat patienten 'consent' hadden gegeven. Wij staan nu op precies dat punt met de transaffirmatieve geneeskunde.
Kernpunten
- WPATH-artsen erkennen onderling dat minderjarigen geen geinformeerde toestemming kunnen geven
- Sterilisatie en seksuele disfunctie zijn structureel, geen incidenten
- Detransitioners worden door WPATH-voorzitter Bowers gebagatelliseerd
- Comorbide psychopathologie wordt niet uitgesloten voor hormoonstart
- Historische parallel met lobotomie en gedwongen sterilisatie
- Patienten 'kiezen' op basis van informatie die de artsen zelf onvolledig noemen